Kształcenie fantazji
Ale chociaż wysuwanie przez pedagogikę postulatu kształcenia fantazji i twórczości w ogóle jest zrozumiałe, to i tu realne możliwości są znacznie mniejsze od tego, co naiwna pedagogika uważa za wykonalne. Prawdopodobnie nie można atakować w procesie wychowawczym i kształcić fantazji twórczej "w ogóle". Tak np. twórczość malarska i twórczość muzyczna innymi idą drogami i inne stosują środki. Mogą rozwijać się niezależnie od siebie, skoro, jak wykazuje doświadczenie, u tych samych osób jedna z nich może znajdować się na wysokim poziomie przy szczątkowym tylko istnieniu drugiej; toteż trudno spodziewać się, ażeby obydwie mogły być kształcone w sposób istotny tym samym procesem. Nawet w węższym zakresie rola wychowania wydaje się być trudna, gdyby ktoś żądał od niego spotęgowania procesu twórczego. Nie mamy dotychczas nieomylnego sposobu na wyrabianie oryginalności twórczej. Rola wychowania może tu mieć raczej charakter profilaktyczny, ochronny. Może ono dbać o to, ażeby skłonności twórcze, drzemiące w danej jednostce, nie zostały zahamowane przez zbytnie zaabsorbowanie energii psychicznej funkcjami odtwórczymi i naśladowczymi. "Wychowanie może dalej rozwijać "twórczość dostarczając jej materiału i sposobności.